Gúrú í Musteri

2007-05-02T16:59:00.000Z

smá updeit af Villa.

Hann var að skrifa mér persónulegt bréf sem ég ætla að grípa stuttlega niður í.

,, Á fundi borgaráðs 26. apríl voruð þér kjörinn varamaður í undirkjörstjórn í Reykjavíkurkjördæmi norður á kjörstað í Ráðhúsi Reykjavíkur... Hér er um borgaralega skyldu að ræða..."

Það er naumast hátíðlegt, og talandi um traustið sem mér er veitt.

Ég ætla allavegana ekki að bregðast borgaralegri skyldu minni og starfa í kjördeild á kjördag. Hlakka til að gægjast á bakvið tjöldið.

álverNEIeatpussyJÁ

2007-05-02T11:38:00.000Z

l��ra��murinn lokka��i mig ��t �� str��ti �� g��r, �� bar��ttudag verkal��sins. alla lei�� ni��ur �� ing��lfstorg ��ar sem r��uh��ld t��ku vi��.
forma��ur sj��krali��af��lagsins h��lt g��a r��u en fj��ldinn virtist ekki kunna a�� tapa s��r �� trylling. alveg eins og f��lk gerir �� r��ttakappleikjum. missir sig og ��skrar ��egar eitthva�� markvert gerist.
,, vi�� tlum a�� tr��ma f��t��kt!" hr��pa��i forma��urinn. og ��a�� li��u sek��ndur ��ur en ��a�� heyr��ist l��faklapp.
n��stum ��v�� vandr��alegt en ��g haf��i ekki samvisku �� a�� fara. a��st��ur yr��u enn kj��nalegri ef allir f��ru.
hitti hluta fj��lskyldu minnar. fannst eiginlega fyndi�� a�� hitta krakkana h��mandi �� sig sj��lfst��ispulsu og me�� gulan munn af frams��knarfrostpinna. svo h��lt hersingin �� kennarakaffi �� kaffireykjav��k enda me�� einn kennara og 2 kennaranema innanh��ps.

spyrst svo ekki frekar til fr��kenarinnar fyrr en �� g��ra vina h��pi vi�� tj��rnina. ��ar heldur g��vinur ��v�� fram a�� topp��nd s�� straum��nd.... �� fj��rgang. ��ar til a�� vi�� rekumst �� fuglaskilti.,, sko straum��nd breytist ��r straum��nd �� topp��nd ��egar h��n fer ��r l��k yfir �� tj��rn". right!

h��r m�� sj�� topp��nd/straum��nd drekkt af ��stum andam��g!

korti�� kallar ��r r��h��sinu og vi�� flykkjumst ��anga��. a��eins til a�� finna ��ar fj��lda sj��tugra undir hrikalegri r��u Villa Vill borgarstj��ra. ,, Er ma��urinn drukkinn? E��a kannski ��voglum��ltur og samhengislaus a�� e��lisfari?"
��a�� var ekki sj��n a�� sj�� karlinn me�� gullfestina drafandi uppi �� p��lti. vi�� hreinlega g��tum ekki fari�� vi�� v��rum eiginlega bo��flennur. svo svakalega l��legur var hann. pant ekki undir nokkrum kringumst��um ��urfa hlusta �� hann live. s��rstaklega ekki �� kokteilbo��i.

Villi a�� missa sig �� p��lti.

eftir skemmtunina �� r��h��sinu rakst fylkingin �� etta skemmtilega statement.

my destiny

2007-02-08T23:01:00.000Z

You scored as Lafawnduh.

Lafawnduh

92%

Kip

67%

Deb

58%

Napoleon Dynamite

50%

Uncle Rico

25%

Pedro Sanchez

Which Napoleon Dynamite character are you?!?
created with QuizFarm.com

gallsúr þorrabyrjun

2007-01-19T23:08:00.000Z

hvað gerist þegar tveir iðjuleysingjar hittast og ætla gera eitthvað svakalegt?
ekkert!

jú ég segi það ekki. það getur eitthvað gerst, en kannski ekki akkurat það sem planað er.
í dag hitti ég vöku vinkonu mína og við hlóðum hennar fjallabíl af fjallagræjum. við höfðum tvö verkefni. að viðra rebba, litla tískupelshund fjölskyldunnar, og að viðra sjálfar okkur í leiðinni. við keyrðum sem leið lá í austur að helgistað þjóðarinnar. tókum nokkur myndastopp og fantaseruðum um skíðasvæði í botnsúlum.
lítið var um snjó, hann var líklegast allur fokinn ofan í sprungu. en fallegt var það.
tókum smá dýfu ofan í gjábakkahelli enda alveg í leiðinni og alls ekki nálægt lokuðum fjallvegum!
mæli með því að fólk flykkist með smádýr sín ofan í ísaða og grýtta hella. þau geta ekki annað en notið þess.
skyndilega höfðum við keyrt um allt héraðið og vorum komnar inn á gafl í eden, þar sem vélapar gapa. þó úti væri 8 stiga frost og skerandi vindur þá fannst okkur kjörið að fá okkur ís.
rúntur okkar endaði í heiðmörkinni. lögðum úti í kanti eins og verstu perrar og hleyptum tískupelsinum litla út. rebbi fílar mest að sniffa eftir pissi en við héldum okkur við kaffið inni í bíl.

,,rosalegar útivistarkonur erum við!" dæstum við yfir kaffisopanum. ,,við erum ekki eins og liðið úti á geirsnefi sem fer út að ganga með hnoðrana sína sitjandi inni í bílnum." ,,nei við erum ekki þannig".

við erum ekki iðjuleysingjar heldur útivistarkonur. þess vegna skiptum við hundspottinu út fyrir tinnu. hún er nefnilega útivistarkona eins og við.

við brunuðum upp í bláfjöllin sem í dag opnuðu öðru sinni almenningi. við börðumst við kuldabola í miðaröð og við bindingareddingar. við bitum á jaxlinn og hugsuðum salsa í lyftunni. er ég renndi mér niður skafrennda bláfjallar-öxlina hugsaði ég :,, þetta er málið. nógu mikinn kulda og skafrenning og ég verð harðari fyrir vikið. nógu mikinn sársauka og ég á það rétt skilið að éta þorramatinn sem mín bíður. það verður ekki göfugra en þetta. þetta líf. þetta líf. "
í þriðju ferð minni var ég að rétt að toppa í háfleygni og hvað gerist.

MYRKUR

algert myrkur. ó nei.

er þetta týpískt eða hvað? þetta hátækniland með öllu fokking rafmagninu og fjallið er algerlega myrkvað.

hátækni miðahlið og ofurlyfta á aumum stað og fjallið er algerlega myrkvað.

mæn gott.

hvað með börnin? þau eiga eftir að týnast!

búum við enn í torfbæ?

en allt fór vel að lokum. við gátum hlegið að stemmingunni. ég gat leyft litlum krakka að hringja og við gáfum unglingsstrák nammi. verða ekki allir góðir vinir á ögurstundu...

unglingar fengu kannski að þjást pínku en þeir eiga þá bara þorramatinn frekar skilinn.

þeir læra kannski að meta fegurðina sem er falin í myrkvuðum himininum.

,,ooooooj sjáiði stjörnunar!"

þetta heyrðist unglingur hrópa með viðbjóði í svörtu fjallinu. æði.

við útivistarkonu héldum aftur til borgar óttans. vorum svo heppnar að keyra fram hjá sökudólginum sem er bílstjóri á útsendingarbíl útvarpsins. hann gleymdi víst að taka niður 7 metra hátt loftnetið á bílnum og keyrði óvart niður háspennilínu svæðisins!

myndir munu birtast innan skamms.

svona eyða útivistarkonur og iðjuleysingjar sínum dögum. í gagnslausa en jafnframt andlega uppbyggjandi iðju.

http://www.i-am-bored.com/bored_link.cfm?link_id=15188

berg í ft og blóðheitir íslendingar

2006-12-08T18:38:00.000Z

ég hef áður minnst á tilviljanakennda hluti. þeir eru skemmtilegir.

það var samt ekki alveg tilviljun að akkurat ég ,,lenti" í því að kenna menntskælingu jarðfræði.
nei það er líklega vegna þess að ég var búin að sanna mig í æfingakennslu þar stuttu áður. auðvitað bregðst ég vel við þegar til mín er leitað í neyð og þess vegna hef ég undanfarinn mánuð verið að troða jarðfræðiþekkingu minni ofan í hálftóm ílátin sem menntskælingar eru.
mikil og góð reynsla!
held það sé samt ekki í verkahring kennara að missa úr svefn vegna áhyggna af frammistöðu annarra í prófum. smá stress í gangi með tilheyrandi harðsperrum í kjálka!

schlaka steinborg schlaka...

ætli ég sé ekki komin yfir það versta núna. þarf aðeins að klára mín próf og fjölda af blaðursverkefnum. af hverju er svona mikið um blaður í fræðigreinninni minni. ég held ég sæki um að fá að skila verkefni vorannarinnar í form dansatriðis eða látbragðsleiks.

en hvað hef ég gert til að halda sönsum síðastliðinn mánuð.

jú ég fór í bío og svo aftur í bío. borat og bond. tveir magnaðir einstaklingar sem ég fíla í tætlur.

ég kynntist manni að nafni dwell á myspace. hann er magnaður lífstílsþjálfari.

kæri lesandi ef þig skortir einhvern tíman styrk til einhvers óspennandi verkefnis. gefðu þér þá tíma til að skoða eitt video frá dwell á hverri klukkustund. ég skal lofa þér að þú munir þannig og aðeins þannig ná að halda sönsum.
www.sixtycrickets.com

í fyrradag horfði ég á sjónvarpið...í fyrsta skipti í langan tíma. á dagskrá skjás eins það kveldið var americas next top model. jú mér fannst ég fyllast kvenleika er ég horfði á tyru á sama tíma og ég hamaðist á skíðatækinu í laugum. það besta við þetta allt var þó að í nágrenninu var staddur hópur fólks í nánast sömu erindagjörðum. að horfa á sjónvarpið og sprikla. eini munurinn að þetta fólk rak annað slagið upp ótrúlegt öskur. og ástæðan...jú það var fótbolti í gangi í imbanum.
allt í einu fannst mér sem ég væri stödd á götu á ítalíu og stórleikur væri í gangi í boltanum. svo ótrúlega frjáslegt var fólkið og óhrætt að hrópa fyrir framan aðra.
ég held ég fari að stíla mínar ferðir í laugar á stórleiki í boltanum.

random stuff

2006-11-08T20:05:00.000Z

skrýtnir atburðir og hlutir sem urðu á/í vegi mínum í vikunni.

hundruðir hunda birtust skyndilega í skrúðgöngu á laugaveginum í mestu rigningu ársins.
það er skíðaskóli staðsettur í þarþar-næsta húsi við mig. nota bene. ég á enn heima í 101 rvk. er ekki enn og aftur flutt í alpana.
ég sá konu að borða banana í sturtu í Laugum í dag.
ég að taka í vörina á dansgólfinu á vegamótum.
viðurkenndi loks fyrir sjálfri mér eilífa ást mína á litnum appelsínugulum. hef reynt að bæla þessa hvöt í nokkurn tíma en ekki gengið betur en svo að ég fór og keypti mér gardínur í þessum lit.

var að spá í að reyna ná myndum af þessum random hlutum.
sé þó ekki hvernig ég geti náð undirmeðvitundinni á filmu. konan er líka búin með bananann. hundaskrúðgangan er farin en hundaræktarfélagið ætlar að birta myndir úr göngunni bráðlega. skíðaskólinn mun verða myndaður næst þegar það birtir á skerinu. þó það gerist ekki fyrr en í mars. að síðustu; ég hlít að vera vera á vegamot.is. er það ekki þar sem allar sætu stelpurnar birtast?

[editet] aðeins til að bæta við smá dulúð:
í gær þegar ég fór að sofa hugsaði ég stíft til merkilegrar konu. hvernig ég skildi hafa samband við hana sem fyrst enda langt síðan ég hef heyrt í henni. og ég fæ email frá henni rétt í þessu.

annað atriði. ég hugsaði stíft um það milli þess sem ég hljóp á milli verkefna í dag hvernig ég þyrfti að fá mér vinnu. viti menn. ég fæ hringingu rétt í þessu þar sem ég er beðin um að hugleiða atvinnutilboð.

stóra spurningin er...hver er það sem stjórnar þessu öllu?
er það stíf hugsun mín og rafsegulbylgjur sem hún veldur...er það einhver GUÐ almáttugur eða er þetta tilviljun ein og ég móðursjúk?

Arctic Rafting Country Fest 2006

2006-10-02T11:36:00.000Z

meira af þessum myndum er að finna hér !

broke back mountain boys paid us a visit...magnaðir tilburðir hjá hljómsveitinni.
ég og ásdís bak við hlöðu

múrbrot og miðbærinn

2006-09-25T10:42:00.000Z

ég verð greinilega að endurskoða hugmyndir mínar um grunnskólann. þær voru í hæsta máta rómantískar og ekki í takti við raunveruleika íslenskrar æsku.
kenndi líffræði, náttúrufræði, stærðfræði, útivist og umsjón. sumir áttu í vandræðum með að sitja á stólnum en ekki stólbakinu, sumir áttu í vandræðum með að halda sig inni í stofunni og fundust úti á gangi eða hálfir út um gluggann. aðrir áttu bara í smávægilegum vandræðum eins og að geta ekki látið símann sinn vera ofan í tösku, aðrir gátu ekki verið án tónlistar....
já þau eru margbreytileg vandamálin sem ungdómurinn þarf að kljást við. megi þeim verða af því.

laugardeginum eyddi ég í rölt um miðbæ reykjavíkur, nánasta nágrenni semsagt.
kíkti niður á höfn þar sem verið er að rífa eitt mest sjarmerandi hús á svæðinu. kannast einhver við múrbrotin?
rölti um kolaportið og keypti hinn vikulega skammt af fjallagrasaflatkökum.
kíkti í nokkrar búðir. var næstum búin að tapa mér og fjárfesta í svipuðum dýramynsturskjól eins og ég nú þegar á. gaf sjálfri mér bitchslap sem átti að minna mig á að ég ætla ekki að verða neyslunni að bráð. viti menn það virkaði og ég fjölgaði ekki dýramynsturshlutum í skápnum mínum.

Nú er gaman að lifa

2006-09-19T22:24:00.000Z

fór í foreldrahús áðan. fékk þar dýrindis máltíð en markmiðið var þó að ná í nokkur sýni af steingervingum sem ég hafði falið í kjallaranum.

fann ekki bara grjót heldur nokkra næstum steingervða geisladiska sem ég var næstum búin að gleyma.
nú er ég búin að vera skella saman metnaðarfyllsta glærusjóvi sem 10 bekkur hefur þurft að sitja undir í náttúrufræði.
við þessa vinnu mína er ég búin að vera hlusta á steingervða en frábæra hljóma meðal annars sykurmolana og bubba! já bubba diskurinn ,,sól að morgni" frá 2002 sem vinnur svona asskoti vel á við hlustun. allt í einu rak ég hlustir við texta lagsins ,,Þá verður gaman að lifa".
Ég held að þetta ÞÁ sem bubbi talar um sé alveg að renna upp en ég læt hér texta fylgja með og dæmi hver og einn fyrir sig...

listræn útfærsla á álveri við eyjafjörð...verk eftir georg hilmarsson (www.iceart.is)

Þá verður gaman að lifa

Í þorpi úti á landi er lífið svona
Þar leyfa menn sér að dreyma og vona
að verksmiðjan rísi og reisi við bæinn
með rífandi vinnu allan guðslangan daginn
og þá verður gaman að lifa.

Í þorpi úti á landi lærir ungur maður
að litla þorpið sé hans staður.
Ég hef ekkert fyrir sunnan að sækja
það er sjálfgefið alls engin flækja
mér þykir hér gott að lifa

Í þorpi úti á landi litlu börnin spyrja
ljóshærð saklaus hvenær skal byrja
að smíða álver úti við fjörðinn
stóreyg gapa: er það stærra en jörðin?
Og þá verður gaman að lifa

Í þorpi útá landi sjóða menn slátur
Á sjónum hímir kvótalaus bátur
Þar máfurinn grætur og goggar í stálið
með galtóman maga hann spáir í málið
Er nokkuð hér gaman að lifa?

Í þorpi úti á landi flýr fólkið suður
Það fást víst í borginni heitar kruður
Þar er betra að dorma í einangrun inni
með átján rása sjónvarpsminni
Í borginni er betra að lifa

Í þorpi úti á landi er lífið svona
Þar leyfa menn sér að dreyma og vona
því ráðherraflokkur flytur þeim sönginn
Í fjallið við borum þá hafið þið göngin
og þá verður gott að lifa
og þá verður gaman að lifa.

mikið er ég fegin að vera ekki 27 ára rokkstjarna.

2006-09-18T16:06:00.000Z

mikið er ég fegin að vera ekki rokkstjarna.

á þessum degi árið 1970 fannst jimi hendrix látinn aðeins 27 ára gamll að aldri. hann hafði kafnað í eigin ælu eftir eitthvað herlegt partýið.

stórskrýtið og athyglisvert er að hann var ekki einn frægra rokkstjarna um að deyja á sorglegan hátt að völdum eiturlyfja eða eigin hendi á því aldursári.
jim morrisson, janis joplin, brian jones og curt cobain urðu öll aðeins 27 ára.

af því tilefni að ég er 27 ára og hef gríðarlegt potential þá hef ég verið að velta fyrir mér þessum hlutum.
ég hef ákveðið að hafa hægt um mig fram í ágúst á næsta ári þegar ég mun kynna debut rokk plötu mína fyrir heiminum. þá ætti mér að verða óhætt að verða fræg og hæfileikarík rokkstjarna enda þá orðin 28 ára.

p.s. janis joplin hljóðritaði slagarann "mercedez bens" ein í stúdíoi daginn áður en hún dó af heróín-overdósi...

2006-09-11T13:02:00.000Z

rakst á þessi skemmtilegheit á blogginu hennar ýrrar. eitthvað svo mikill sannleikur í þessu.

S	Sexy
V	Valiant
E	Energetic
I	Industrious
N	Naive
B	Brutal
O	Orderly
R	Refreshing
G	Glamorous

Name Acronym Generator
From Go-Quiz.com

nema kannski orderly. en barnalega brutal get ég alveg verið og líka sexý og glamorous.

"der weg ist das ziel"

2006-09-08T00:14:00.000Z

ef leiðin er takmarkið þá er ég bókað á réttri leið. hvert hún liggur skiptir nefnilega ekki máli.

sumarið er búið að vera viðburðaríkt enda fjöldi fólks búinn að verða á vegi mínum.

það er snilldin við leiðsögnina. ef ég væri bara náttúrufrík þá væri ég í vinnu sem leyfði frí um helgar og kannski sumarfrí. þá kæmist ég sjálf út til að upplifa náttúruna. en mér finnst líka óendanlega skemmtilegt að hitta nýtt fólk og sjá hvað það hefur að segja um þetta og líka hitt.

þetta sniðuga fólk hitti ég meðal annars í sumar:

keli og familía á gistiheimilinu langaholti á snæfellsnesi. þvílík gestrisni og almennir snillingar í matreiðslu og músik.
bjössi bílstjóri. galdraði fram ljúffengar rjómalagaðar sósur milli þess sem hann fræddi fólk um sjóstangveiði.
christine, 84 ára högglistakona frá englandi. barn í anda sem flögraði um milli blóma og fugla í ferð okkar um snæfellsnes og suðurland.
fanney skálavörður. aftur og aftur kem ég í álftavatn og fæ þessar líka góðu móttökur hjá fanneyu.
didda. bjargvættur í básum. fæddur sáluhjálpari og húmoristi.
dave. rauðvín á fjöllum.
siggi á hofi. lóðsaði okkur um ingólfshöfða af landsþekktri snilld. alvöru öræfingur með söguna á hreinu og réttu gildin.
honey ljósmyndari. eitthvað svo sniðug og gleymin. kona sem segir boomboom.
bæti við fleirum þegar andinn kemur yfir mig en það var miklu fleira sniðugt fólk að meðtöldu samstarfsfólki mínu sem ég kynntist mikið betur í sumar. hössi, guðjón og finnur.

Já leiðin liggur nú úr 101 (nýja heimilið mitt) í háskóla íslands og með aukastoppi á hotel loftleiðum þar sem konur ræða viðskiptahugmyndir.
Jafnvel að sjá hvort ég geti ekki tekið útúrdúr á þríþrautaræfingu annað slagið...
Á góðum stundum liggur leiðin svo auðvitað í næstu götu þar sem menningin er til staðar.

p.s. ég er að safna neon/plast dóti fyrir baðherbergið mitt ef einhver lumar á slíku. er þegar komin með plastblóm keypt af thailenskri konu í kolaportinu, nokkra hluti úr plastik og svo plast dollur úr barnadeild ikea (líka í neon). allar ábendingar vel þegnar. pss. þekkir einhver barnið á myndinni?

tour de suisse

2006-05-07T21:02:00.000Z

smá formáli að landafræðipistli mínum:
tók sviss með trukki en samt eiginlega á smart forfour bíl. markmiðið var að skoða skóla í zurich en það gerði ég með því að redda mér fari til genfar þar sem ég náði í bílaleigubíl og daginn eftir rúntaði ég til bernar og svo zurich.
semsagt 3 svissneskar borgir á 3 dögum.
...og uppáhaldsbærinn minn og rallýakstur yfir fjallaskörðin (loksins!) og keyrt með lest í gegnum jarðgöng.

Nr. 1, Genf:Verð að viðurkenna að ég eyddi 2 tímum á internetkaffi, hálftíma á Starbucks, klukkutíma í H & M og hálftíma á bílastæði alþjóðflugvallarins. Samt get ég sagt að ég kynntist nýrri hlið á Genf. Hingað til hefur borgin í mínum ...huga verið miðstöð jakkafataklædds fólks á leiðinni í vinnu sína hjá Sameinuðu þjóðunum.
Nú finnst mér ég geta staðfest að þetta er alþjóðleg borg. Það er samt líka risa-sirkus staðsettur í borginni og ég fann pönkaraþorp með galleríum og skatebúð með smá skate-safni. Alþjóðleg borg er staður sem maður týnist á, en bara á bíl. Genf í hnotskurn.

Nr. 2, Bern: Rétt á síðustu stundu fæ ég kall frá minni kæru vinkonu Alexöndru um að hún væri heima í Bern. Auðvitað varð ég að stoppa við þar. Þar sem stúlkan er með eindæmum upptekin þá eyddi ég eftirmiðdeginum ein á röltinu í miðbænum. Þykist nú þekkja bæinn ágætlega eftir ársdvöl þar og varð því að kíkja á alla uppáhalds staðina mína. Byrjaði á að tapa næstum glórunni í verslunarleiðangri. Jú uppáhaldsbúðin mín er enn á sínum stað.
Kíkti síðan í Migros stórmarkaðinn og keypti nokkrar mikilvægar matvörur eins og epli, kaffidrykkjarjógúrt og Butterzopf (brauð). Hélt svo í átt að Munsterplatz en það er uppáhaldsgarðurinn minn í Bern. Hliðina á dómkirkjunni með góðu útsýni yfir ánna og göturnar fyrir neðan, enda er veggurinn sem rammar garðinn af um 30 metra hár.
Eftir að hafa borðað góðgætið og horft á vægast sagt skrautlegt mannlífið þá kíkti ég á birnina. Greyin ganga enn hringinn í sínum litlu gryfjum.

Nr 3, Zurich: Bernarbúar vilja meina að zurich-búar séu alltaf stressaðir og allt gangi út á peninga. Ef það þýðir að fólk er meira til í að gera eitthvað sniðugt og vilji kannski kynnast einhverjum þó það sé ekki með ævarandi vinasamband í huga, þá er ég spennt. Markmiðið í Zurich var að tala við Prof. Haeberli, yfirgaur fisískrar landfræði við Háskólann. Það hafðist. Vingjarnlegur karl, alveg eins og uppáhaldskennarar sem ég hef haft. Og jú honum tókst alveg að selja mér nám við deildina sína. Lítur út fyrir að ég sé að fara safna saman pappírum og einkunum þegar ég kem heim til þess að geta sótt um nám í Sviss.

þó að þetta séu stærstu borgirnar í sviss þá var ég líka að koma við í uppáhaldsbænum mínum í bakaleiðinni. Hann heitir Thun. Rétt á alpajaðrinum við útfall Aare árinnar.
Auðvitað var allt að gerast þar þó að aðeins væri um fimmtudagskveld væri að ræða. Þarna var einhver kántrý hljómsveit að spila og bærinn fullur af leðurklæddu mótorhjólaliði. Kannski ekki alveg sama stemming og ég kannast við, en ég fór oft í gamla daga til Thun að hoppa við góða tónlist á neðanjarðarklúbbnum Mokka.
En Thun...ég eeeelzka þig. Alveg eins og Elbrus...ég eeeelzka þig.

(p.s. ég lét þennan póst flakka, jafnvel þó hann hafi verið skrifaður í byrjun maí. sumarið er komið og aðeins 6 dagar verið þurrir í rvk í júní. það skipti mig þó ekki miklu máli. mér tókst að elta gott veður hringinn í kringum landið í fagurri fylgd fyndinna breta. gott mál.
áhugasamir geta kíkt á nokkrar myndir frá þessu sumri í photos plus and extra)

from russia with love

2006-04-06T16:40:00.000Z

tími kominn á smá fréttaskýringu af snjó-ævintýraleiðangri mínum og söru til Rússlands.

kom til Chamonix síðastliðinn mánudag eftir 2 vikur í þessu magnaða landi. það er ekki laust að smá tómleiki hafi gert vart við sig eftir að ferðinni lauk. fáir hlutir sem ég hef planað með svona löngum fyrirvara og hafa varað svona stutt. en algerlega þess virði.

nokkrar staðreyndir um ferðatilhögun.
- flugum frá genf til moskvu þar sem gist var á einu stærsta hóteli í evrópu. hótelið heitir því skemmtilega nafni, ismailovo (ismylover!). byggt fyrir ólympíuleikana í moskvu 1980 og hýsir aðeins 8000 rúm.
- næsta dag flugum við til Mineralnye vody (Sódavatn...), en það er smáborg í norðanverðum jaðri Kákásusfjallanna. Héraðið sem við dvöldum í heitir Kabardino Balkaria og liggur meðal annars að Ossetíu.
- dvoldum i 2 mismunandi baejum, fyrst i Azau sem er beint undir Elbrus fjalli, og sidar nedar i dalnum i Cheget ( thytt sem Nuclar briefcase i thydingarforritinu babelfish!).

i orvaentingarfullri leit minni ad lesefni a ensku a flugvellinum fann eg snjobrettablad sem eg endadi a ad kaupa. I thvi var ein auglysing a ensku. Russian Freeride Cup, sem for akkurat fram a svaedinu okkar a theim tima sem vid vorum staddar thar.
Er vid komum a stadinn leiddi eitt ad odru og vid skradum okkur audvitad(!) til keppni. Thad var hin besta akvordun, thvi thannig kynntumst vid snilldarlidi sem var tilbuid ad gaeda okkur um fjollin, pobbana, veitingastadina, kenna okkur ad standa i russneskri rod og svo framvegis.
Russneskt freeride folk er snilld. Ja og meira ad segja stelpurnar vildu tala vid okkur en thad hlytur barasta ad segja heilmikid um thjodarkarakterinn (samanborid vid flestar franskar stelpur sem setja upp vanthokknunarsvip um leid og madur birtist).

Ma segja ad timasetningin hafi verid fullkomin.
Fengum ferskan snjo en mest gott vedur. Freeride keppnin ladadi ad fullt af snidugu folki en samt var ekki of mikid af venjulegum turhestum.
Ad fa far me MI-8 risa flykki er ekkert leidinlegt. Serstaklega thegar manni er hent ur a fjarlaegum fjallshrygg med utsyni yfir Georgiu og tvihofda eldfjallid Elbrus.
Ekki ma gleyma ad minnast a al-solmyrkvann (sem vid gleymdum samt alltaf).
Elbrus herad var eitt af orfaum stodum i heiminum thar sem haegt var ad sja fyrirbaerid almennilega. I stuttu mali, mognud lifsreynsla. Toppadi thad ad sja orn med 2,5 metra vaenghafa svifa letilega yfir manni i stolalyftunni.

Annars skildi thessi ferd mig eftir med allmargar spurningar. Margt sem eg skil alls ekki med Russland, og hvad tha fjallaheradid. Virdast vera svo margir moguleikar a ad gera margt en enginn hirdir um tha. Ju geiturnar og kyrnar sja moguleikana a hverju gotuhorni, thaer eru nefnilega hinir bestu sorphirdar og radast a hvada ruslahrugu sem er.

Madur getur lika velt thvi endalaust fyrir ser afhverju sumir af thvi virdist vel staedir russar eru svona hrikalega smekklausir. Huggulegar konur klaeddar eins og sagt er a islandi, suludansmeyjar! Dolce & Gabbana skrifad med gullpalliettustofum yfir rassinn a gallabuxum. Blingbling, odrum ordum.

Komid fint af bloggi med fronsku lyklabordi.
Vil bara vekja athygli ahugasamra a albumi med Russlandsmyndum... www.fotki.com/sveinborg

2006-03-20T23:59:00.000Z

rétt að kveðja í bili.
farin til rússlands en kem aftur til chamonix, 3 apríl. þangað til mun varla heyrast mikið í mér í netheimum.
þar sem heimsins stærsta hótel er í andlitslyftingu þá munum ég og sara þurfa að dvelja á þessu hóteli í moskvu. sýnist það vera nógu stórt fyrir okkur.
við munum svo dvelja í hlíðum elbrus fjalls í 10 daga en þar fáum við vonandi svona flott herbergi.

eins og þið heyrið þá er ég uppteknust af þeirri upplifun sem ég á í vændum á hótelherbergjum. loksins þarf ég ekki að deila 25 fm með 4 öðrum. ég fæ eigið rúm og jafnvel skápapláss.

sannarlegt ævintýri í vændum.

vonumst til að geta fengið að hoppa upp í þyrlu og fara með henni á afvikinn fjallstopp.
fyrrum vinnufélagi minn hér í cham gaf mér númer hjá þyrluskíðagæd í rússkí sem er frá chamonix. heimurinn alveg hrikalega lítill.

jebbsípebbsí. nú er komin nótt og ég að vakna eftir nokkra tíma.
ef einhver er virkilega að fylgjast með og gerist óþreyjufullur þá getur sá hinn sami kíkt á nokkrar myndir sem ég var að hlaða inn. finnið photosplus&extra hér að ofan og þið munuð verða leidd inn í mitt einkagallerý.

kærar kveðjur
sveinburglar

p.s. líklega slatti af innsláttarvillum hér enda ligg ég er ég skrifa og horfi undir 90 gráðu horni á skjáinn. sorry

ferðalagið

2006-03-17T00:50:00.000Z

Ciao bellas

Það tók virkilega á að yfirgefa höfuðstað álsins á Íslandi, Reyðarfjörð. Mikið um vot augu og brotin hjörtu. Ég hafði bara mikilvægara starfi að gegna annars staðar og varð því að fara.

Kveðjupartýið fór að mestu fram á Egilsstöðum í samstarfi við írsku gleðisveitina Papar. Þar var glymrandi dansfjör og sáu Suðurverks-menn að mestu um barsmíðar. Er ég mikið fegin að hafa ekki "lent" í því í lífinu að vinna á valtara og þurfa taka þátt í slagsmálum á sveitaballi.
Sumir vilja kannski meina að þetta séu tómir fordómar í mér og get ég alveg viðurkennt að það er pínulítil alhæfing í þeirri staðhæfingu að fleiri gröfukallar sláist en jarðfræðingar. En þarna hafið þið það.

Stoppaði réttan sólarhring í höfuðstaðnum, rétt til að henda í þvottavél og koma við í útivistarbúðum. Pakkaði svo fyrir fagnámskeið í fjallamennsku á Akureyri, afgang af sísoni í Chamonix og 2 vikur í Rússlandi. Jú þetta útheimti nokkra skipulagshæfileika og akkurat á þessari stundu virtist ég hafa týnt þeim og hringsnerist í kringum sjálfa mig. Þetta hafðist með góðri hjálp mömmu og maríu systur sem skutluðu mér og minntu mig á það sem ég var búin að gleyma gera.

Fagnámskeið í fjallamennsku á vegum Landsbjargar fór fram á Akureyri en þar dvaldi ég frá miðvikudegi til sunnudags. Þétt dagskrá og góðir leiðbeinendur. Lærði fullt nýtt og rifjaði upp margt gleymt og gamalt. Aðaltryggingar masteraðar, ísklifur í Skíðadal (í bakgarði Helgu á Másstöðum), snjóflóðapælingar og skíðaæfingar í Hlíðafjalli (hafiði búið til sleða fyrir manneskju úr skíðum og bakpokum?) og félagabjörgun/sprungubjörgun í húsi Súlna á Akureyri.
Allt hlutir sem nauðsynlegt er að kunna skil á þegar þvælst er á jöklum og í fjalllendi. Vonandi þarf ég ekki oft að beita þessari kunnáttu en hún gerir mann engu að síður hæfari til að standa í þessu brölti öllu saman.

Nú er ég sum sé komin til heimastaðar númer 2. Chamonix. Hér er allt við það sama, fjöllin enn til staðar sem betur fer og meiri snjór en oft hefur verið á þessum tíma. Náði nokkrum mögnuðum púðurdögum hér í seinustu viku. Litlu gleymt en klárlega orðin árinu eldri en því fylgja auknir aumingja verkir í baki og fleira smálegt.
Samt sem áður er þetta þess virði.

Fór í gær og rölti upp á einn lítinn topp í gær með James eiginmanni Önju vinkonu minnar (já fólk er líka gift í chamonix). Pínku skondið að lenda inn í miðjum hóp kúnna sem voru með brjálaðan gæd sem gerði lítið annað en að öskra á þá. NEEEIII þið eruð að gera þetta vitlaust... Hefði kannski betur kennt hópnum sínum að þvera fjallshlíðar á skíðum með skinnum áður en hann lagði í hann í stað þess að rjúfa fjallakyrrðina!
Sem betur fer skildust leiðir fljótt og við áttum fjallið. Fengum fyrstu línurnar niður flott gil og ég fór sátt heim. James var ekki alveg ánægðastur enda týndi hann myndavélinni sinni á grunsamlegan hátt á toppnum. Ég er hrædd um að ég sé orðin berdreymin enda dreymdi mig alla nóttina áður að ég hefði týnt myndavélinni minni eða að henni hefði verið stolið.

Hér sit ég á torgi fyrir framan túrhestaskrifstofuna en hér fer að byrja einhvers konar krakkakarnival eftir smá. Held ég hlaupi heim og nái í nýja gripinn og taki nokkrar myndir af
skemmtuninni.

Vil bara enda á því að koma því á framfæri hversu frábært það hlýtur að vera að fara í skíðafrí. Fyrir utan skíðamennskuna er hægt að finna eitthvað fyrir alla.
Tækifæri fyrir fjölskylduna að klæðast eins skófatnaði; moonboots, fara í kennslustund saman, og snjókast.
Tækifæri fyrir konur til að klæðast víðari gallabuxum, og jafnvel skilja stígvélin eftir heima.
Tækifæri fyrir menn að losa um mjaðmaspelkuna og dansa við reggítónlist.
Tækifæri fyrir alla til að gleyma umheiminum og fuglaflensu og til að deyja næstum úr ostaáti.
Tækifæri fyrir hunda að hitta aðra hunda, jafnvel í dúnúlpu.
Jöfn tækifæri fyrir alla jafnari meðlimi þessa heims (þ.e. þá sem hafa efni á því að gefa sjálfum sér tækifæri).

njótið.

back from Coma, East Iceland

2006-02-18T00:45:00.000Z

þetta er allt að hafast. finn hvernig það er farið að lifna yfir manni. lægðin þokast austur af landinu og stefnir langt í burtu frá okkur sem eftir sitjum. loksins tækifæri til að breyta til!

ég ætla semsagt að nýta tækifærið til að hætta í vinnunni, selja bílinn og fara til Rússlands en þó með góðu stoppi á heimahögum mínum í ölpunum. þarf kannski ekkert að nefna það, allir vitað það lengi og jafnvel lengur en ég. margir búnir að hvá þegar þeir sjá mig "enn" á klakanum þó febrúar sé þegar hálfnaður. jújú ég á þetta í mér, að vinna á sama stað í 5 mánuði.

annars svona af hversdeginum að frétta. fór í dag í sendráð rússa og hitti þar fyrir eina babúsku góða. eftir nokkrar ömmulegar skammir tók hún við pappírum mínum útfylltum og lofaði mér visa eftir 2 vikur. gott það.
eftir tiltalið mátti ég til með að koma við á klippistofu og láta laga flókann. spurði hvort ég gæti fengið lagað þessa döll klippingu mína. eftir stutta stund var ég búin að fá meiri stuðklippingu og heyra góða sögu af klipparanum sem er í raun járnabindingamaður en leysir stundum af á klippistofu! með eindæmum fjölhæfur sá.

Gúru Sveinborg opinberar nýárs-ávarpið

2006-01-06T14:48:00.000Z

Það er víst tilhlýðilegt í tilefni nýs árs að ávarpa fjöldann. Ef veðrið hefði verið skárra þá hefði ég auðvitað leyft auðmjúkum aðdáendum að dást að ásjónu minni og varpað á þá nokkrum orðum af svölum mínum.

Sé litið yfir liðið ár þá má segja að það sé heldur óvenjulegt. Ekki mikið um tilkomumiklar veislur og atburði og lítið um stór-afrek, ja allavegna opinberlega. Eitt og eitt brúðkaup, ein og ein útlandaferð, sniðugt fólk hér og þar, ein þyrluferð hér og önnur svifferð þar. Algert meðal-ár semsagt.
Mikil þanka-gerjun hefur þó verið í gangi; markmið verið að þróast sem nú er hægt að byrja vinna að. Það verður lítið fyrir persónulegri þróun ef engin eru markmiðin, ekki satt?
Því má kannski ætla að þetta ár sem ný er í garð gengið verði öllu meira spennandi og viðburðaríkara en hið síðasta.

Gúrú Sveinborg ánafnaði sér rétt til að strengja engin áramótaheit enda hafa þau hingað til verið vanhugsuð og sett fram í augnabliksgeðshræringu á slaginu 0000.

Gúrú Sveinborg ánafnar sér einnig rétt til að óska öllum gleðilegs nýs árs jafnvel þó þeir vilji ekkert með slíka ósk hafa.

Þakka áheyrnina og góðar stundir

2005-12-15T22:55:00.000Z

blogg-metnaðurinn hreint að fara með mig og því fær þetta að fjúka...kannast einhver við mig í irish coffee?

You Are an Irish Coffee

At your best, you are: wild, spontaneous, and outgoing

At your worst, you are: too extreme and reckless

You drink coffee when: you want to keep drinking booze

Your caffeine addiction level: low

What Kind of Coffee Are You?

gestir í óbyggðum

2005-08-16T15:06:00.000Z

Þrátt fyrir æfingabúðir í útlöndum í rúman mánuð þá laut ég lægra haldi fyrir 13 bretum í tedrykkju nú fyrir stuttu. Tilefni hópdrykkjunnar var rok og rigning, straumharðar ár, litadýrð, gróðurfátækt og sólskin að Fjallabaki.

Þau sögðu mér að mjólkurhlandið þeirra gæti ekki bragðast betur en þegar hokrað væri í hellisskúta í gilskorningi á bökkum myrkrar Skaftár. Þau sögðu mér líka að þó kindur okkar virtust sauðheimskar er fylgst væri með þeim hangandi í hlíðum bratts móbergsfells þar sem ekkert gras væri sjáanlegt, þá líti frosnir súpukjötsbitar afskaplega girnilega út og bragðist alveg hreint unaðslega í göróttu súpunni sem ég galdraði fram.

Og mér er sagt að glöggt sé gests augað.

einfalt en gott

2005-04-03T19:29:00.000Z

dauft yfir einhverjum?

ekki mér...lengur.
fékk minn skerf af meiðslum hér í útlandinu og fékk ekki að njóta létta stöffsins eins og ætla mætti. fékk samt þyrluferð, hækjuhölt í þrjár vikur og furðusvipi að launum fyrir að hafa teygt vel á stærstu liðamótum líkamans.

ástandið núna?

venjubundið ástand á skækjunum. eins og dúddi segir: allar konur breytast í hórur þegar þær sjá útlendinga. mikil viska sem vellur upp úr þeim vesalingnum.
að öllu gríni slepptu þá líta næstu mánuðir þannig út: bráðlega verður fjárfest í downhill hjóli og tilheyrandi búnaði, þar á eftir tekur vonandi við áframhaldandi vinna í bestu brettabúð alpanna, zero g. eitt er víst að ég mun dvelja hér í chamonix næstu mánuði ef undan eru skildar 5 vikur á klakanum um maíleytið.

fyrir utan allt þá er lífið og þar að leiðandi þarfir mínar hér frekar einfaldar. smá matur smá fleti á gólfi smá bjór smá nýtt dót smá félagsskapur smá adrenalín og allir eru ánægðir.

takk fyrir athyglina
góðar stundir

jóla-hjól? nei bretti

2004-11-30T22:50:00.000Z

nú er hann alveg að detta inn; jólamánuðurinn. margir orðnir spenntir, spenntari. ég er ekki frá því að hið árlega hárlos sé farið að gera vart við sig. þó ekki viss hverju um megi kenna, kannski frekar aðvífandi ritgerðarskilum. skal ekki segja.
þeir sem mig þekkja vita hve lítil jólakona ég er. ekkert fyrir skraut eða föndurgerð, jólalögin gera alveg út af við mig og rétti sá upp hönd sem hefur fengið jólakort frá mér síðustu 5 árin. nákvæmlega 2 einmana sálir.
ekki það að ég fúlsi við góðum mat og góðu afslappelsi í faðmi familíunnar, en mér hundleiðist þetta stress yfir einhverju sem enginn veit hvað er. ekki er það síðhærði gaurinn sem þornaði upp á krossinum fyrir tæpu 2 þúsundi. frekar áhyggjur fólks að aðrir verði ekki sáttir við matinn, gjöfina eða hvað eina sem við erum að deila og gefa á jólunum. ef bara allir gætu verið doldið rólegri. ekki á taugum yfir jólagrautnum sem er ekki til klukkan 6 þegar jólunum er "hringt" inn.
þó ég sé ekki að fara hengja upp kántrýjólasveinaskrímsli upp á vegg hjá mér þá get ég viðurkennt að ég hlakka til að hitta allt góða fólkið mitt sem er búið að vera langt í burtu í langan tíma!!! vonandi sér auðvaldið sér fært um að sleppa mér úr sínum söluklóm í smá tíma svo ég geti sukkað (á mat, smákökum, og jólaglögg) með ykkur öllum.

rétta hugarfarið

2004-11-16T11:01:00.000Z

var komin með einhverja viðeigandi speki, en það voru sett lög á þankagönguna svo hún sinnir aðeins tilkynningarhlutverki sínu. [fyrir þá sem ekki hafa fylgst með frá upphafi þá er þankagangan róttækt batterí sem ferðast um og hvetur fólk til umhverfisverndar, betri lífshátta og náungakærleiks. fyrir þá sem hafa fylgst með frá upphafi en finnst sem þankagöngunni hafi algjörlega brugðist sitt ætlunarverk; hafið vinsamlegast samband við undirritaða!]

sökum óviðráðanlegra ástæðna þá sér gangan sér ekki fært að fara af landi brott fyrr en í byrjun janúar. hlutaðeigandi eru beðnir afsökunar. hinir mega eiga sig. takk fyrir.

Slap in da face

2004-11-09T14:08:00.000Z

Ein búin að tala mikið um áhættu. Rosa brave stelpa.
Mín fór á stúfana í gær smá áhættuleit.(Reyndar annað kveldið í röð, kjúklingaðist í burtu hið fyrra).
Ætlaði svoleiðis að feisa heiminn og allt það fólk sem í honum býr. Óhrædd að sýna hina innri manneskju hvað sosem myndi gerast í kjölfarið. Taki maður áhættu þá fylgir því oftast einhver afleiðing. Ég búin að sæka mig upp með hárri tónlist og glannaakstri. Mætt á áhættustað og hvað fæ ég þá annað en hlandblauta tusku í andlitið. Þar sem öfgaíþróttin AÐ TJÁ SIG EDRÚ er alveg ný fyrir mér þá var ég ekki að höndla afleiðingar gjörða minna og missti allan mátt. Gjörsamlega niðurbrotin keyrði ég heim í Gólanhæðir og settist fyrir framan imbann. Með tómt hlandblautt andlit.

Það besta við þessa frumraun mína er að nú líður mér mun betur. Svaf vel í nótt og dreymdi um hippastígvélin sem ég ætla að reyna finna í köben. Búin að fara í ræktina, borða heimalagaða kæfu heima hjá maríu systir og svo mætt í vinnuna. Reyndar búin að feisa yfirmann minn aðeins of gróflega, sem endaði í ansalegasta rifrildi ever. Samt er allt betra og ég er staðráðin í að þetta er rétta og beina brautin.

Ásættanleg áhætta/ acceptable risk

2004-11-05T13:02:00.000Z

Er að búa mig undir veturinn með lestur á snjóflóðabók.
Þar er áhugaverður kafli sem heitir the human factor. Þar talar höfundurinn um ásættanlega áhættu og einstaklinga með áhættuhneigð. Rannsóknir hafa sýnt að jafnvel þó öryggi aukist þá eru ekkert endilega minni líkur á því að maður annaðhvort drepi sig eða stórslasi við eitthvað áhættuathæfið. T.d. hefur bílslysum ekkert endilega fækkað þó að bílar séu öruggari og bílbelti til staðar. Fólk ekur barasta glannalegar og hraðar.

Eins er þetta með ferðamennsku í snjóflóðaumhverfi. Þó að nú séu til alls kyns tæki og tól sem að hugsanlega gætu bjargað lífi okkar þá tekur fólk bara meiri áhættu. Það eru til einhver ósýnileg mörk sem eru mörk ásættanlegrar áhættu. ,,Ég er tilbúin að leggja mig svo oft í svona mikla hættu ef ég bara fæ að njóta þess að..."
Og svo er það fólkið með áhættuhneigðina sem hugsar enn öfgafyllra. Svona karakterar hafa verið rannsakaðir og komið hefur í ljós eftirfarandi:
Ef einstaklingur með áhættuhneigð tekur ekki stöðugt áhættur eða veit af því að hann er að fara taka áhættu bráðum þá fer hann að finna til tómleikatilfinningar og eirðarleysis. Þetta á ekki bara snjóflóðaumhverfi heldur teygja einkennin sig út í alla þætti lífs viðkomandi...íþróttir, viðskipti, kynlíf og svo má áfram halda.

Nú spyr ég ykkur lesendur góðir. Finnið þið til samkenndar með fyrrlýstum karakter? Mér fannst verið að lýsa mér þegar ég las þetta. Þetta er ekki spurning um að líta ögrandi út í augum annnarra, þetta er spurning um að þurfa að vera ögra sjálfum sér og ýta þessum mörkum lengra, mörkum ásættanlegrar áhættu.

bráðum áráttur

2004-10-27T13:53:00.000Z

Nú þýðir ekkert annað en að setja smá pressu á sjálfan sig. Annars gæti ég átt það til að detta í álíka ólíkar hugleiðingar eins og íbúðakaup og það hvort ég sé haldin skuldbindingarfóbíu og/eða áhættuhneigð. Meira um það síðar...

Smá tilkynning:

AEU101
Reykjavik/Keflavik KEF - Copenhagen CPH
Mið 8.12.2004
07:30
11:20

Enn og aftur. Kagginn minn er til sölu. Lancer 91, í hinu besta standi, ekkert plat. 160 þús stgr.
En ekki kaupa hann samt fyrr en í enda nóv.

Ég var aldrei búin að segja frá afganginum af airwaves.
Föstudagskveld: Hot Chip átti hug minn, hjarta og dansboogie þetta kvöld. Kraftwerk, breik, oldskúlrapp, melodía, feitt bít, tölvunördasánd og gleði blönduðust í magnaðan seið sem fólkið á dansgólfinu svitnaði.
Ein næstum búin að gleyma að hún er Hjálma-grúppía og sá þá þetta kvöld. Seinustu tónleikar þeirra í bili. Mjög góðir, mjög góðir.
Laugardagskveld: Bólstrar stigu úr tinnubúð. Þar sem dagskrá kvöldsins var í meira lagi spennandi þá var mikið erfitt að ákveða á hvaða stað dvalið skyldi. Gaukurinn varð fyrir valinu, enda kannski meiri líkur á að maður geti séð Quarashi og fleiri íslensk bönd við önnur tækifæri.
Vinyll kom mér mikið á óvart enda var ég full fordóma búin að ákveða að þeir væru ömulegir þar sem sá ég þá fyrir einhverjum mörgum árum... En the evil twin er hættur að líta út eins og fáráðlingur og var bar nokkuð svalur. Þeir höfðu líka (eins og Úlpa) skipt um stíl og eru meira svalari rokkarar en ekki lengur vælukjóar. Mér falla vælukjóar alls ekki í geð og Vinyll kom því bara vel út. Sérstaklega TIL FYRIRMYNDAR var sviðsframkoma bassaleikarans með hattinn sem bara var svo fyndinn og einlægur í að vera stuð-glysj-rokkari.
The Shins og The Stills þekkti ég ekkert. Og ég þekkti the Shins lítið betur eftir á, enda var ég svo djúpt sokkin af tónleikaþreytu er þeir stigu seinastir á stokk að ég var farin að hugsa mér gott til glóðarinnar, að SETJAST á klósettið. Já svona þreytt var ég. Allt í einu varð mér og samferðarfólki mínu svo ómótt að við urðum að hlaupa út af þéttpökkuðum gauknum, þá búin að standa á sama fermetranum í næstum 4 tíma.

Nenni ekki að koma með einhverja speki svona að lokum, svo ég segi bara
adeeeeööö.

Operation Desert Storm

2004-10-22T18:03:00.000Z

Vel sandblásin og veðruð eftir 2 daga kortlagningu í laugarás.
Rúllaði beint úr sveitinni niður í bæ í gær á fyrsta kveld Airwaves. Sá þar snilldarsveitina Sahara Hotnights. Sænskar rokkgellur. Ótrúlega professional... Ensími sem var á undan kom hrikalega út úr samanburðinum.
Alveg illómögulegt að lýsa þessu rokki. Byrjaði með smá kántrýkeim, svo fannst mér það allt í einu orðið næntís-legt og svo bara týndi ég tölunni á öllum þessum ólíku músikstefnum sem ég var að heyra í þeim... enda skipti engu máli. Þær voru bara magnaðar.
Nú er ég á síðasta snúning með heimavinnuna fyrir þetta airwaves kveldið. Erfitt að velja hvað maður vill sjá. Alltaf eins þegar of margt er í boði. Of margir möguleikar gera heilbrigt fólk hið ruglaðasta. Hjálp já hjálp ég þarf.

2004-10-08T22:32:00.000Z

Heimsins lengsti kossinn stóð yfir í 30 klst og 45 mín. Eftir að parið lauk sér af var það flutt á sjúkrahús vegna ofþreytu og uppþornurnar.
Það er naumast. Þó mig langi alveg að kyssa einhvern (hhmm. kannski ekki hvern sem er) þá er ég samt ekki til í svona pakka. Fullmikið af ást; nú eða athyglissýki.

Þess í stað sörfa ég á netinu í 30 klst og 45 mín í leit af hinni fullkomnu íbúð!
Nú myndu sumir halda að ég væri að setjast í helgan stein. Komin á bíl og svona, afhverju ekki að bæta um betur og skella sér í alvöru skuldir. Nei ég er nú bara að leita að íbúð fyrir mig og óskilgreindan fjölda af óskilgreindu fólki í hinum margskilgreinda skíðabæ, Chamonix. Þetta er meiriháttar verk, því þó að íbúar bæjarins/dalsins séu aðeins um 10000 manns (u.þ.b. sami fjöldi og Seljahverfisbúar) þá dvelja um 100 000 manns á hótelherbergjum og í leiguíbúðum þegar mest lætur. Það þýðir að hellingur af húsnæði skiptir um íbúa í hverri viku og mánuði, og af því leiðir af framboðið er endalaust. Það er ekki nóg að framboðið sé mikið heldur er eftirspurnin gífurleg og því segja lögmál kapítalíska hagkerfisins, sem við allflest jarðarbúar þurfum að búa við, að verðið hækki. Og það hækkar og hækkar. Hækkar svo mikið að ég varð svo barnaleg að halda að ég gæti kannski sparað með því að kaupa mér íbúð...eina sem ég fann undir 10 millum var heilir 18 fermetrar á stærð og á jarðhæð.
Nei frekar verð ég leigjandi gimp að eilífu. Það myndi hvort sem er fara eins með íbúð eins og ,,nýja" bílinn minn. Ég myndi strax vilja selja... já meðan ég man. Vill einhver kaupa fínann Lancer station...en samt ekki fyrr en í nóvember. Mér lýst ekkert á að fara með greyið í Norrænu, held hann sé hræddur um að dallurinn leggist á hliðina (besta afsökunin sem mér datt í hug fyrir að selja bílinn).

Jæjajæja.
Þarf að fara finna mein Hammer und Wollenhosen. Er að fara í felt á morgun. Má búast við því að koma heim með 3. stigs brunasár eða mýrarfóbíu eða ógeð á Suðurlandsundirlendinu.

eitt að lokum.
ekki á toppi heimsins heldur á toppi Le pente d'Hotel.

Uppbyggjandi fjölskylduskemmtun

2004-10-04T11:43:00.000Z

Þvílík fyrimyndarstúlka sem ég er orðin.
Eyddi föstudagskveldinu í skrabbl-spilamennsku og tedrykkju með Gerði.
Hélt svo áfram á sömu nótum og skellti mér í smá september mission með Freysa.
Ferðinni var heitið á afmælisslóðir. Eftir hefðbundnar tafir og útréttingar komust við loks á leiðarenda. Markmiðið var að finna vélbyssu en við fundum okkur í staðinn... í sjálfheldu. Nei kannski ofsögum sagt, en við vorum samt sem áður heillengi að finna bestu leiðina upp á blessaðan hverfandi Gígjökulinn. Eins og Bubbi sagði í lagi Utangarðsmanna: Og jöklar okkar munu breytast í gufuský... Mikið var hann framsýnn kallinn.
Mikiðmikið gaman að bara rölta um jökulinn. Var orðin jafn ryðguð og broddarnir mínir í ístækni þannig að ég lærði fullt.
Nýttum okkur gestrisni Hellisbúanna í Fljótshlíðinni. Svolgraði í mig bleikum hommadrykk og svo krúsuðum við á Hvolsvöll í ætisleit. Eftir hrottalegan hádegis burrito á Hlíðarenda prófuðum við fegin hina vegabúlluna, Björk. Með því sveittara sem sést hefur... Happó, sjómaður í búskap tók á móti okkur og vildi helst giftast mér, allavegana halda í hendina á mér það sem eftir væri. Ég fékk að heyra af heyra af stelpunum á Dufþaksholti sem eru ættaðar úr Breiðholtinu eins og ég, og líka af gellunum 2 á Eskifirði sem bíða alltaf á götuhorni þegar togari leggur að bryggju. Rétt sluppum út með beikonpulsu í farteskinu.
Eyddum afgangi kveldsins í koníaksdrykkju, tábrak og að hlusta á ísskápinn mala. Mjög athyglisvert.
Af því að við vorum á vegum Arctic rafting þurfti að klúðra einhverju. Ætluðum að eyða sunnudeginum í að setja upp nýtt sigakkerí í Bleiksárgljúfri. Til verksins átti að nota batteríshöggborvél og 10 mm SDN bor... Vorum um það bil að leggja á stað upp er við uppgötvuðum að borinn var ekki á sínum stað. Hann var reyndar ekki á neinum stað. Þetta skemmtilega klúður kostaði krús á Selfoss. Gaman af því.
Helliskonurnar Marí og Dagmar komu með okkur einn túr inn gljúfrið. Gott að hita/kæla sig upp fyrir aðalverkefnið. Smá pepp og skokk upp hlíðina og svo magnaðasta fossasig ever. Ég leyfði Freysa fúslega að testa handverkið sitt og tók mér stöðu ljósmyndara. Fylgdist með honum síga niður í myrkrið.
Magnað að horfa en enn betra að prófa sjálf. Er ég hallaði mér aftur á bak yfir yfirhangandi brúnina og horfði milli lappanna á mér ofan í myrkrið, velti ég því fyrir mér hvað myndi gerast ef loppin hægri hönd mín myndi neita að hlíða og sleppa hinu mikilvæga taki á línunni. Sekúndubrotshugleiðingar eins og þessar mega ekki eiga sér stað. Þær auka bara líkurnar á klúðri, svo ég lét þær bara húrra niður á undan sjálfri mér. Sjálfs er höndin hollust!
Eitt er að síga. Annað er að síga við hliðina á fossi sem þú mátt ekki lenda inn í nema verða barin í harðfisk. Þessi tilhugsun jók auðvitað bara á spennunni.
Þyngdaraflið að verki...ég og vatnið á niðurleið. Myrkur og hávaði. Ólýsanlegt.

Til að klára úttektina á Hvolsvallar-eldhúsinu þá urðum við að koma við á Gallerí Pizzu. Ostaveisla með pepperoní rann ljúflega niður með ríðingarsögum nágranna okkar á næsta borði. Sérstakt, mjög sérstakt.
áhugasamir geta litið á nokkrar myndir af upplifunni hér.

Nýtt lúkk nýir tímar-tímamót.

2004-09-23T09:28:00.000Z

Eftir smá erfiða fæðingu og html-lærdóm opinberaði ég nýja diskó-lúkkið í gær við gífurlega góðar undirtektir. Mér finnst það hressandi. Smá diskó í myrkrinu, sem ég finn að er að fara hellast yfir okkur frónbúa. Og ekki veitir mér af hressleika...

Já mannskepnan stendur víst alltaf frammi fyrir því að taka ákvarðanir. Hingað til hefur mér ekki fundist slík ákvarðanataka erfið. Maður ákveður bara eitt og tekur afleiðingunum. Ef manni lýst ekkert á afleiðingarnar er alltaf hægt finna út úr því og ákveða eitthvað annað (eða bara flýja...). Eitthvað er þessi hugsanaháttur að vefjast fyrir mér þessa dagana. Mér finnst ég jafnvel standa á svokölluðum tímamótum í lífinu. Eitthvað sem ég hef ekki áður upplifað. Tímamót hljóta að vera sá punktur í lífinu þegar að hver sú ákvörðun sem ég tek muni hafa gífurlega afdrifaríkar afleiðingar og vera stefnumarkandi fyrir restina af mínu auma lífi.

Þetta hljómar samt allt mjög kjánalega þegar ég set þetta svona niður á blað. Hvernig getur það breytt einhverju um lífshlaup mitt þó ég ákveði að selja bílinn og flytja niður í bæ og á sama tíma að afþakka ævistarf á orkustofnun en segjast kannski koma aftur eftir smá veru í draumabænum. Ég veit það hreint ekki enda er vandi um slíkt að spá.

Á sjó.

2004-09-07T19:06:00.000Z

Áááá bíl.

Mér gengur vel að brjóta prinsippin. Nú er ég orðinn ,,stoltur" bíleigandi. Ég sem aldrei ætlaði að eiga bíl nema í félaga nokkra aðra. Félagið verður einns manns uns annað verður ákveðið. Allar umsóknir verða teknar til greina.

Þrátt fyrir metnaðarfull plön um ævintýramennsku í útlöndum þá er ekki fjarri að viskuþorstinn hafi blossað upp er ég sat í dag ráðstefnu um loftslagsbreytingar. Þó aðeins í örstutta stund. En nei, frami innan vísindanna er of bein braut. Frekar vil ég sjá hvort nýji kagginn fari ekki með mig gegnum hraðbrautir meginlandsins á stað sem upp á algert áhyggjuleysi hefur að bjóða.

auglýsi eftir úrklippum sem nota má í ilmspjöld í bílinn. vel vöxnum karlmönnum með athletes pockets er líka velkomið að senda inn nothæfar myndir...

i rather be a bum than boring!

2004-08-22T19:38:00.000Z

marþonið búið.
menningarnótt búin.
ég búin ... á því;
en ekki með elskulegasta prófið
Jarðhiti. Á miðvikudaginn kl. 13 00.
Stuðningsfólk hvatt til að mæta í Aðalbyggingu Háskólans.
Með vasaklúta og fótanuddtæki.

Kransar afþakkaðir en allur fjárstuðningur vel þeginn.

Laugar-101 Reykjavík...Only trouble

2004-08-13T20:12:00.000Z

Sumarið í Landmannalaugum er liðið... en sumarið utan Landmannalauga er rétt byrjað og hefur byrjað vel.

2 útlenskar í heimsókn og maður breytist í túrhest innan bæjarmarkanna. Reynir að lifa sig inn í hlutverkið. Úti í löndum í fyrsta skipti, bjór vellur út úr hverri búllu og allt í einu má tala við ókunnuga.
,, Hvað segiru, hvernig er ástandið á austurleiðinni? Ég heyrði að hann væri orðinn svo helvíti holóttur..." ,,Jújú, svona er þetta helvítis útlendingurinn er kominn alls staðar, þetta er ekki eins og '79, þá var sko önnur stemming í Laugunum."

Nei úpps, lopinn og gúmmítúttur eru ekki móðins í 101. Líka lummó á Sirkus, þar eru það stórar nælur og sólgleraugu sem skipta meira máli. Lúkka betur, meira eins og fastagestur.
Það þýðir víst ekkert annað en að blend-in. Ekki hægt að vera með þennan helvítis mótþróa alltaf. Sætta sig við að miðbærinn þarfnast mín meir en ég þarfnast hans!

...takktakk allir sem mættu í afmælið á Hellishólum. Frábært að sjá ykkur! 1000 kossar til Hr Möller og Hr Möller. Þið eruð bestir.
óvænt ánægja er björninn og ingibjörg létu sjá sig. frábærar myndir bjarnarins úr festinu eru komnar á netið.
hin nýaldraða sveinborg

Sumar í Landmannalaugum

2004-06-06T14:29:00.000Z

Nú fer að líða að því að ég yfirgefi ómenninguna og haldi til fjalla. Nánar tiltekið í Landmannalaugar, 63°59.600, 19°03.660.
Ég mun dveljast þar við leik og störf þar til eftir verslunarmannahelgi. Ég ætla að láta reyna á það hvort ég tórað þarna samfleytt þar til ég held upp á afmælið. Ég er dagsett þann 8. ágúst og hlotnast sá heiður þetta árið að fá 25 ára stimpilinn. Það verður því að halda smá útihátíð. Hún mun verða haldin 7. ágúst á einhverju úrvals túni á Suðurlandi. Nánari upplýsingar um staðsetningu munu birtast er nær dregur, en endilega takið frá helgina. Þér er semsagt boðið og öllum þeim sem þér finnst að eigi að súpa landa af þessu tilefni.

síminn í óbyggðum: 8541192

Annars segi ég barasta Adieu og vonast til að sjá sem flesta í sníkjudýrapyttnum í Landmannalaugum.

the pixies

2004-05-25T23:50:00.000Z

kim spilar á bleikan bassa og reykir án handa. með sykursæta rödd og englabros.
black francis gæti verið geðklofi, en skiptir örugglega bara oft um karaktera. á víst heiðurinn af flestum þeirra afrekum.
hinir eru ekki með þó þeir hafi samt verið með.
saman spiluðu þau samt fyrir mig og fleiri í kaplakrikanum áðan.
magnaðir tónleikar. comeback fyrir suma en eiginlega ekki fyrir okkur íslendinga því þau hafa aldrei spilað hér áður.
black reyndi að senda pirringsstrauma til pam en hún bara hló.
ég hoppaði fremst í hæfilega gelgjumixuðu kráwdi. hliðina á stelpunni í lopapeysunni og fyrir aftan fulla strákinn sem hvarf svo.
þetta var gott og er orðið gott.

Gólanhæðir

2004-05-17T22:52:00.000Z

Hvar var SPEED-PACKERS-tímið núna??
Í dag eyddi ég allt of löngum og leiðinlegum tíma í að pakka öllu því dótaríi sem ég skóflaði inn í kjallara-slotið á hagamelnum. Nú verð ég að fara temja mér nægjusemi?
Einfalt líf => fáir hlutir => minni tiltekt => minna að pakka

Fyrir utan öll heilabrotin sem fylgja svona tiltekt (á ég að henda þessu, nei það gæti komið að góðum notum þegar...) þá gat ég ekki yfirgefið pleisið nema að þrífa. Klósett eru mínir uppáhalds -verustaðir og því dembdi ég mér í gúmmíhanskana og fór á fjórar. Hafði það næstum á tilfinningunni að ég væri í vegavinnuverkamannaskúr og hefði tapað í pant-ekki, svo ógisslegt var baðherbergið. Fyndnast var að þrífa burt mosann sem var farinn að vaxa í gluggakistunni. Já það má með sanni segja að ég og EDDA höfum verið með tuskuna á lofti seinasta árið...

Annars eyddi ég júró-kveldinu í að plana heimsyfirráð. Veit samt ekki hvort ég sé tilbúin í slíka skuldbindingu, verð að spá betur í málið. Hvað finnst fólki um slíkar pælingar?

Ciao.

Devilstix

2004-05-10T00:34:00.000Z

Eldheitt frá Danaveldi...

Ég sendi elskuna mína hana Söru í smá mission fyrir mig. Hún átti að finna 2 prik sem maður notar til að henda þriðja prikinu á milli sín. Auðvitað leysti Saran verkefnið fljótt og örugglega og í dag fékk ég gripina í hendurar.
Devilsticks kallast fyrirbærið. Sögu þess þekki ég ekki en það eina sem ég veit og skil er að þetta er eins og með prjónaskapinn; maður getur gjörsamlega gleymt sér í leikaraskapnum enda er þetta svo agalega skemmtilegt. www.devilstick.de er góð síða sem sýnir alls konar trikk sem ég ætla að vera búin að læra þegar ég kem úr einangruninni. Einangrun hvað?? Það er ekki amalegt að vera með hálendið í bakgarðinum hjá sér. Og verönd og heitan ,,pott". Nei ég er ekki að tala um einbýlishús í Mosó heldur heimili mitt í sumar. Landmannalaugar...þar mun ég dvelja við leik og störf. Engin einsemd og ég ætla ekki að gerast sérvitringur á fjöllum. Við verðum 4 svo ég fæ minni félags- og blaðurþörf svalað. Ég held þetta verði barasta fínt og gott og jafnvel blessað líka.

Annars er það á dagskránni næstu daga að halda unglingum frá samræmduprófsfylleríum. Ég ásamt fleirum frá Arctic rafting munum þessa vikuna líða niður Þjórsánna með fulla báta af gelgjum. Greyin munu ekkert fá að vita hvers konar hættu þau eru að leggja sig í. Að fara með manneskju eins og mér í raft niður þetta ógurlega fljót er líklegast mun hættulegra heldur en að drekka sveppalanda úti á skólalóð. Þið sem eigið börn... geymið þau inni næstu daga!

bORGIn kveður að sinni.

1.maí

2004-05-01T15:25:00.000Z

Nú gleymdi Gangan göngunni alveg.
Er nokkuð viss um að ég hafi misst af miklum hasar enda er það vaninn þegar Íslendingar ganga sér til mótmæla að gera það hressilega.
Kannski er þetta eins og í fyrra í Bern. Það var reyndar ekki ganga í tilefni Frídags verkaLýðsins heldur ganga sem ætlaði að freista þess að hafa áhrif á fjarlæga atburði. Bush var nýbúin að ganga þvert gegn vilja margra og var mættur inn í einræðisríkið Írak til að taka þar til. Maður með mikla réttlætiskennd þar á ferð. En eins og ég segi þá voru ekki allir sáttir með þetta offors í kananum og ákváðu því nokkrir svisslendingar að mótmæla. Sirka 100 þúsund stykki mættu á staðinn.
Allir nema ég. Var í einhverfi fílu þennan dag og gat ekki verið meira saman um lítil börn í eyðimörkinni sem áttu ekki lengur pabba.
Sat bara heima í minni úthverfisblokk og drakk te. Fór upp á þak á blokkinni og horfði á fjöllin. Í öðrum hverjum blokkarglugga hékk fáni í þessum þekktu GAY regnbogalitum og þar ofan á ritað PACE. PACE er ítalska og þýðir friður. Ástæðan fyrir ítölskunni er sú að fánarnir voru uppseldir á öðrum tungumálum en einhver átti stóran lager af ítölsku útgáfunni. Ítalskan gerði hugmyndinni samt gott. Hátíðleikinn meiri, PACE hljómar eins og latína og þar sem enginn talar latínu lengur er fáninn hafinn yfir þjóðarrembing og lætur fólk halda að það séu kannski fleiri þarna úti sem hugsa um frið.
Í stuttu máli sagt þá fylltist ég skyndilega réttlætiskennd og sjálfhverfan hvarf. Fannst ég ekki getað misst af þessari friðargöngu. Ég skundaði því niður í bæ. Ég hafði misst af skipulögðu göngunni og ræðuhöldunum en svisslendingar hafa mikið mótmælaúthald og enn voru göngur í gangi. Ég tók mér far með einni nach-demo göngu. Þar um borð voru ekki beint jakkafataklæddir einstaklingar eða bændafjölskyldur. Meira út í svartklætt lið með arabasjöl og hippar á öllum aldri. Gengið var til friðar en þó ekki beint með friði. Kannski ekki við göngumenn að sakast enda lögreglustjóri Bernarborgar þekktur fyrir harðræði gegn ungum róttæklingum. Hann plantaði herlöggum við alla helstu hættustaði eins og McDonalds, Hotel Schweizerhof og Ritz hotel. Auk þess sem fjöldinn af bláum ómerktum sendiferðabílum á götuhornum var orðinn óvenjumikill.
Gangan var stödd í hliðargötu við aðalverslunargötuna. Gengið var fram hjá litlum McDonalds. Einhver ,,missti" múrstein inn um gluggann á uppáhaldshamborgarastaðnum og við það breyttist hátíðsstemmingin í geðshræringu. Bláu sendiferðabílarnir opnuðust og úr þeim spruttu hermenn í óeirðarbúning. Litla hliðargatan fylltist táragaskófi og gúmmíkúlur flugu. Þökk sé enn minni hliðargötum þá gat ég hlaupið í skjól. Flestir hlupu en ég það var spaugilegt að sjá einn heldri hippa á tánum við McDonalds veifandi risafána og syngjandi friðarsöng...meðan allir hlupu í burtu. Táragasið elti og löggan líka. Hópur mótmælanda, þar með talin ég leituðum skjól í Reiðhöllinni=Reithalle. Góður samastaður en hálfgert umsáturástand skapaðist þar fljótlega. Löggan veit að þar eru útifundir og mótmælagöngur skipulagðar. Henni líkar ekki við staðinn. Þess vegna lokuðu þeir svæðinu og enginn komst út úr húsinu á tímabili. Þar til skyndilega var allt loft úr þeim og spennan milli löggu og mótmælenda fjaraði út. Flestir fóru heim aðrir fóru á McDonalds og hinir héldu til næsta bæjar þar sem næsta ganga átti að fara fram.

Já nú er ég að velta því fyrir mér hvort ég sé að missa af einhverju slíku. Hvort það sé nach-demo ganga í Reykjavík líka. Sé ekki alveg fyrir mér hverju við getum mótmælt. Kannski við lýðurinn getum mótmælt harkalegum persónulegum árásum sem stjórnmálamenn mega alltaf þola. ,,Látið Davíð vera". Við getum gengið fyrir Skemmtigarði á Kárahnjúkum. ,, Teygjustökk á virkjunarveggnum". Við getum líka sýnt Húsvíkingum samstöðu ,,Álver á Húsavík". Og hvað með meiri handbolta í sjónvarpið? ,,Meiri bolta". Það er fullt að hlutum sem hægt að ganga fyrir. Það er bara alltaf sama samstöðuleysið og undirlægjuhátturinn. Og sjálfhverfni.

Gangan hafin. Eastzide - Westzide

2004-04-24T16:18:00.000Z

Eastzide. Gangan hófst í gær. Nánar tiltekið kl. 23:45. Byrjaði á léttum tónum Tortoise (skjaldbaka) meðan Gangan fór í gegnum Laugardalinn. Engir pervertar í frökkum þar. Gangan var búin að æfa viðbrögð/fangbrögð ef slíkir minkar skildu verða á vegi Göngunnar. Ekkert skildi tefja framgang Göngunnar. Er Gangan nálgaðist Hátún var henni hugsað til þess hvers mætti búast við úr runnum öryrkjablokkarinnar. Nei Gangan fullvissaði sig um að þar væri ekkert líf lengur. Allir sem einn búnir að byrla hverjum öðrum rohypnol. Sussusveia. Gangan hafði ágætis útsýn á sólarupplýstan mánann sem var eins og rússnesk kornexi. Göngunni var hugsað til sveltandi barnanna nær miðbaug sem sjá enga kornexi né kornax, heldur mána sem hæðist að þeim með sínu viðsnúna glotti. Göngunni gafst ekki meiri tími til spekúlasjóna enda var hún nú að nálgast mest spennandi hlutann. Milli Hlemms og löggustöðvarinnar er alltaf akjsón. Rónar að tala við einmana gamlar konur og fyrrum menn að berja glugga nýja Kvennaathvarfsins. Svo ekki sé minnst á alla umferðina. Gangan þurfti að leggja sig alla fram til að verða ekki öll sem ein keyrð niður. Já sætsí-íng á Laugarveginum hefur alltaf verið vinsælt, sérlega meðal ungdómsins. Stemmingin sem fylgdi Göngunni var gífurleg. Í bland við eigin eyrnatóna Asian Dub Foundation þá blönduðust þar inni framandi tónar úr hverjum sætsí-íng hópnum. Hver og einn hafði valið sér betri tónlist en hópurinn fyrir framan. Pink, Metallica, Offspring og Trance-hópnum má ekki gleyma. Þetta allt í bland við hátíðnigelgju-öskur, reykingamettaða raunvínslykt, Færeyinga að hössla smástelpur, nýju retro-trash-rokkara-unglingana, umferðaöngþveiti og 3 lögreglubíla, gerði þetta að klassa-Göngu. Með betri Göngum, vantaði bara lopapeysuna og vískipelann þá hefði maður bara svifið yfir í Skagafjörðinn eða jafnvel á Skeiðin. Unglömbin vantaði nebblega ekki og einstaka óalandi hrútur var vel finnanlegur. Gangan rann svo létt í gegnum Grjótaþorpið og lenti öll í heilu lagi. Westzide.
Gangan þakkar fyrir sig og minnir á næstu Göngu við næsta tækifæri.

Próf í strætó

2004-04-20T11:14:00.000Z

Jarðsaga 2, eðlisfræði og þýska.
Næstu próf á dagskránni.
Aldrei verið jafn yfirveguð enda var útkoman í sjálfsprófi sjónvarpstímaritsins Birtu á þá leið: Þú ert eins og Búddha. Lætur ekkert raska ró þinni og það er eins og þú sjáir fyrir erfiðleika. Þú tekur öllu með jafnaðargeði.

Eftir að hafa verið í umræðuhóp um Strætó þá líður mér mun betur. Ég er greinilega ekki eini strætófanatíkerinn og sker mig því alls ekki úr okkar einsleita samfélagi lengur. Mér líður mun betur.
Strætó er: lífsnauðsynlegur,vistvænn,skemmtilegur,afslappandi,vinalegur,snöggur,ódýrari en bíll,mannlíf,fyrir aumingja og artílið jafnt sem fjölskyldur og forseta.
Húrra fyrir strætó.

Blame Canada

2004-04-16T11:51:00.000Z

,, Hey havent i seen you on a picture somewhere? Arent you the president?"

Þannig hóf kanadískur kunningi minn samtal við háttvirtan forseta voran á vísglu nýja náttúrufræðahússins Öskju í gær.
Forsetinn var ekkert að kippa sér upp við svona óformlegheit og rabbaði við útlendinginn óforskammaða.
Ég held við ættum að taka okkur kanadamanninn til fyrirmyndar. Það er hæfilegur kani í honum, þannig að hann talar óhikandi við hvern sem er en þó ekki svo mikill að viðkomandi ,,fórnarlamb" fái endilega að vita ævisöguna um leið. Við þurfum að innleiða hinn týpíska kanadamann í þjóðarsálina, bara til að gera okkur hversdagslífið aðeins bærilegra.

Í fréttablaðinu í seinustu viku var einmitt skemmtilegur pistill eftir mann sé ég man ekki hvað heitir lengur. Hann var að tala um íslendinginn í stórmarkaðnum. Hvernig íslendingurinn í stórmarkaðnum er alltaf meðvitaður um kúlið. ,, Þarf að líta út fyrir að vera harður, þó ég sé að leita að bleyjum handa barninu. " Já þarf að halda kúlinu og bannað að horfast í augu við nokkurn. Helst að valta yfir gamlar kellingar sem eru búnar að stífla kexganginn.
Stundum missi ég mig í Melabúðinni. Stundum gleymi ég mér og segi afsakið í gríð og erg, þegar ég reyni að komast í átt að grænmetiskælinum. Stundum leyfi ég mér að valsa um búðina með bjartsýnissvip og ímynda mér að ef þetta væri útimarkaður þá myndi ég horfa hátt til himins og brosa út að engu.
Ég missi mig alveg þangað til ég sé Gísla Martein vera skoða grillkjúkling. Þá rifjast það upp fyrir mér að svona hagar sér enginn heill á geði. Svona gerir fólk bara sem er að þykjast. Auðvitað er maður líka bara að þykjast þegar maður telur sig vera á útimarkaði. Og að þykjast gerir fullorðið fólk ekki.

2004-04-14T14:54:00.000Z

Þegar ég hélt að himinn og jörð myndu saman renna og fulltrúar auðvaldsins mig í skuldahlekki fjötra þá birtist mér engill í strætó.
,, Góðan dag ég heiti Guðrún og ég er frá Gallup"

Mánudaginn komandi mun ég ekki bara borða pizzur og drekka kók á kostnað Strætó bs. heldur mun ég líka þiggja Græna kortið og 5000 króna gjafakort í Smáralindinni að gjöf. Þetta allt hlýt ég að launum fyrir að segja skoðun mína á strætókerfinu og það vita þeir sem á mig hafa hlustað að ég mun verða launanna virði.

Segið svo ekki að það sé hægt að snúa vörn í sókn jafnvel á tímum prófaanna og námslánaleysis.

2004-04-12T14:39:00.000Z

Kæru veraldarvinir

Eftir töluverða íhugun, langan aðdraganda og anda(r)teppu hef ég látið til leiðast. Hér mun verða andleg miðstöð mín á netinu. Ég mun skrifa um andleg hugðarefni og er fólki jafnframt frjálst að leita hjá mér ráða og stuðnings.